Facebook en zo #persoonlijk 3


Persoonlijk
moet het nou of niet?

Facebook als particulier

Op zich heb ik er niets op tegen meer inmiddels. Eerst was ik nogal sceptisch: alles kan gezien worden en daar houd ik niet van. Nu ik weet hoe ik dingen af kan schermen zie ik er ook de leuke kanten van. Zo lees ik geregeld van een nicht die woont in Grasse in het verre Frankrijk. Leuk!
Het is eigenlijk de dorpspomp, waar vroeger ook de één openhartiger was als de ander en jijzelf degene bent die dat moet sturen.

Facebook als opruimcoach

Ik plaats berichtjes, maar ga me niet in allerlei bochten wringen om meer likes te halen wat onevenredig veel tijd en energie kost.
Mensen komen toch wel op mijn pad.
Mensen die in het dagelijkse leven makkelijk en vlot zijn in de omgang kunnen op internet ook goed uit de voeten.
Ik ben wat meer van het rustige soort en niet gemaakt om mijzelf zo aan de man te brengen.

Het lastige is dat als je net begint je druk voelt om mee te doen wil je modern zijn, meetellen en vooral ook klanten bereiken.
Dat is misschien ook wel zo, maar dat wil niet zeggen dat het anders niet lukt.

Het blijkt dat je met een bepaalde frequentie, lees ‘vaak’, vooral erg leuke dingen moet posten die een viraal karakter hebben, anders beland je ver onder in de lijst en wordt niet gezien. Het zij zo.

Opruimblog

Je kunt jezelf het beste promoten zoals bij jou hoort. Bij mij is dat stukjes schrijven op een blog en met een eigen website.
Wel van deze tijd, maar ook nog even stil kunnen staan en terug kunnen lezen.

Privé

kijk ik graag op Pinterest, en zet ik ook nog wat op Twitter.
Vrijheid blijheid en geen druk meer. Hè, dat voelt lekker.

Ervaren jullie ook druk?

Lees ook:  in de krant,  goed rapport

print


3 gedachten over “Facebook en zo #persoonlijk

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.