Persoonlijk: Telefoon vergeten op reis; oei!


Heerlijk een paar dagen weg en even vrij van iets moeten.
Je kunt me niet blijer maken. Eigenlijk heb ik dan verder niet zo heel veel nodig; een goed boek en ergens een terrasje pikken naast wandelen is heerlijk. ‘S avonds een lekkere maaltijd en goed gezelschap maakt de dag compleet.

Rust zonder smartphone

Mijn meeneem-lijst voor op reis

Neem nou ons pinksterweekend. Ik heb met hulp van mijn vaste op-stap-lijstje ingepakt en ben op alles voorbereid. Laders mee van telefoon en camera; leesvoer met knabbels voor de lekkere trek plus blaarpleisters en oordopjes voor ’s nachts; mij kan niets gebeuren. Huis goed afgesloten en op weg; ik heb er zin in.
In de auto onderweg lekker de radio aan en als ik een onbekend iets hoor even opzoeken op mijn mobiel wat dat is..

Mobiel aan de oplader

Mobiel is nergens te vinden, maar ik weet het eigenlijk al gelijk: hij ligt nog aan de oplader thuis. Nog even er aan gedaan zodat de batterij goed vol is. Bij het aansluiten dacht ik nog: niet vergeten.
Heel even voel ik paniek, maar dat ebt al gelijk weg want er is nog een telefoon mee met Hr.vdB. We zijn bereikbaar voor de ge-mantelzorg-den en hun begeleiders, dus dat is geen probleem. Ik kan niks doen en er is niets aan te doen als me er bij neerleggen.

Geen telefoon, geen internet = rust

Wat een heerlijk weekend heb ik gehad. Geheel onverwacht geniet ik van de rust. De automatismes als kijken wat voor een weer het wordt, mail of nieuws lezen, kan ik al snel naast me neerleggen en het is weer net als vroeger.
Wat voor een weer wordt het vandaag, en gaat het nog regenen de komende uren? geen idee, maar de paraplu gaat mee en de regenjas, dus dat is gefixed.

Ik begin spontaan een dagboekje en schrijf ook een stukje op wat ik hier wil weergeven:

“GSM, Tablet, PC en daarmee Internet geeft het ‘valse’ idee dat je alles in de hand hebt. Dat je contrôle hebt.
Uitval irriteert en geeft stress. Vreemd om nu Televisie te kijken en niet even op kunnen zoeken wat het is en hoe lang het programma duurt.
Je moet weer gewoon iets ondergaan en afwachten. Als je je kunt overgeven is dat winst. Je kunt je je weer mee laten voeren  op de golven van het leven van alledag in plaats van dat je voortdurend controleert.”

Nooit gedacht dat ik dat zo snel kon, maar het onvermijdelijk accepteren geeft rust.
Dat is wat ik heb ervaren en is een grotere winst als ik ooit had durven denken bij zoiets onbenulligs,
maar ook indringends als het vergeten van je mobiele telefoon.

Op reis zonder GSM

Organisatie is nooit waterdicht

Wat ik hier mee wil zeggen is dat wat je ook om je heen organiseert, de werkelijkheid je soms toch links of rechts inhaalt en je er bij neerleggen de meest rustgevende stap is. Daarna kun je gaan handelen als dat nodig is. een prettige wetenschap vind ik.
Het was een fijn uitstapje met heerlijk eten, een drupje regen en verder mooi weer!

Heb jij ook wel eens je mobiel vergeten? en hoe voelde dat na verloop van tijd?

 

print