Museum aan huis 3


Onze huizen gaan steeds meer op een museum lijken; in ieder geval die van de verzamelaar.Heel sjiek ga je naar de Tefaf en koopt voor veel geld een uniek stuk. Als belegging dan hè. Of je stort je op het verzamelen van etiketten of bijzonder kant. Geweldig, wat zou de wereld zijn zonder deze verzamelaars? Dan hadden we geen Kröller-Muller museum of Boymans van Beuningen.

unieke verzamelstukken opruimen

Daar is ook waar die bijzondere stukken thuishoren; goed bewaakt en verzorgd, voor iedereen te bezichtigen, incluis ons nageslacht. Hoe unieker het kunststuk, hoe meer mensen hier van mee moeten kunnen genieten vind ik. Ik snap die beleggingen dan ook niet waarbij prachtige schilderijen voor hele generaties in een kluis gaan puur vanwege de waarde. Wat er op staat telt eigenlijk niet meer, alleen wat het vertegenwoordigd.

Erfenis van spullen

Veel mensen krijgen de erfenis van ouders of andere familieleden en kunnen hier moeilijk afstand van doen. Begrijpelijk, maar na verloop van tijd blijken het toch gewoon spullen te zijn. Spullen die (te) veel plek innemen. De geest raakt er langzamerhand uit vreemd genoeg, behalve nog bijvoorbeeld die stok waar je vader het laatst op steunde.

Zelf heb ik ook dit proces doorlopen en veel geleerd. Huisraad zijn spullen, soms zit er iets handigs tussen wat je kunt gebruiken. Foto’s zijn uniek en onvervangbaar. Meubels en andere zaken vertegenwoordigen vaak een tijdsperiode en geven daarmee aan wanneer iemand leefde.
Wil je dat helemaal je eigen maken? Dan moet je je eigen spullen(tijd) opzij doen. Dat gaat net te ver en iets erbij ‘in plaats van’ kan dan wel.
Verder kan alles uiteindelijk weg heb ik ervaren; je doet niet je verloren geliefden weg.
Het is iets wat ik veel tegenkom: moeite met afscheid nemen van spullen van geliefden.
En zo ontstaat soms zomaar ineens een museum aan huis. Of een opslag.

Verzamelen? ga voor de topstukken

Er zijn verzamelingen die uit hun voegen groeien en op een museumdepot gaan lijken, waarbij soms niet eens meer precies bekend is wat er staat. Hierbij adviseer ik altijd: ga voor de topstukken en stel ze ook ten toon; zo geniet je er van in plaats van dat het spullen zijn die aandacht vragen.
Bij spullen van geliefden adviseer ik altijd: ga voor de meest bijzondere stukken of dat wat iemand echt vertegenwoordigd, waar de ziel nog in terug te vinden is. Zet het mooi neer en kijk er met genoegen of weemoed naar terug.
Ik heb eerder geschreven over herinneringen bewaren; een idee?

Maak een paar mooie foto’s.
Geef echte topstukken weg aan een museum als je zelf er niets mee kan. Zo geniet iedereen er van mee.
Doe de rest naar een kringloopwinkel waar de opbrengst helpt, het werken helpt, en het stuk iemand pleziert die het koopt.

Zoek ondersteuning van wie dan ook bij de emotionele klus en veel succes gewenst.

print


3 gedachten over “Museum aan huis

  • Channa

    Wat een fijn stukje heb je geschreven. Ik zit midden in een boost van ons huis: nieuwe vloer, totaal andere kleur op de muren en een nieuwe keuken. Een kleine vijf jaar gelden overleed mijn moeder en een aantal meubels heb ik nu in huis staan. Past prima, alleen die salontafel, ik ben de enige die hem nog mooi vindt, dat wil zeggen haar ziel zit er nog in, maar steeds minder. En hij heeft hele lelijke plekken die er niet uitgaan, alleen als je hem voor veel geld laat opknappen. Toch kan hij er nog niet uit; jouw stukje helpt me weer verder denken hierover.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.